Gdzie podjąć psychoterapię?

Gdzie podjąć psychoterapię?

Nie sposób stawać się psychoterapeutą bez zaznajomienia się z podłożem działania psychoterapii w kraju, w którym się zamierza ją prowadzić. W serii wpisów wyjaśnię podstawowe problemy związane z zawodem psychoterapeuty i korzystaniem z jego usług w Polsce. Inspiracją do rozważań są dla mnie pytania i wątpliwości osób, z którymi rozmawiam o psychoterapii, a które nie do końca są zorientowane w temacie.

  • gdzie można uzyskać pomoc psychoterapeuty?
  • czy można odbywać psychoterapię w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia?
  • kim jest psychoterapeuta? kto może nim być?
  • czym różni się psychiatra od psychoterapeuty?
  • czym różni się psycholog od psychoterapeuty?
  • jak działa psychoterapia? co tam się robi?

Zapraszam do zapoznania się z pierwszym, poniższym artykułem!

GDZIE I JAK PODJĄĆ PSYCHOTERAPIĘ

Otóż osoba, która zdecydowała się na podjęcie psychoterapii ma zasadniczo dwie możliwości. Gabinet prywatny bądź usługę w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia. Istnieje również trzecia, mniej popularna, droga.

Prywatny gabinet psychoterapeutyczny

Jako że jeszcze nie została przyjęta ustawa o zawodzie psychoterapeuty, właściwie każda osoba może rozpocząć i prowadzić działalność gospodarczą, której celem będzie świadczenie usług (pseudo)terapeutycznych. Może również nazwać się psychoterapeutą i może przyjmować klientów. Nie wiem, czym taka osoba miałaby się zajmować, ale z pewnością nie psychoterapią. Oczywiście powyższe to przypadek skrajny, w praktyce rzadko występujący, ale warto mieć o nim wiedzę.

Najczęściej prywatne gabinety psychoterapeutyczne prowadzone są przez certyfikowanych psychoterapeutów lub psychoterapeutów w trakcie procesu uzyskiwania certyfikatu (Zob. Co z tym certyfikatem?). Po konsultacji, która zazwyczaj jest tańsza niż standardowa sesja terapeutyczna, klient i terapeuta decydują o rozpoczęciu terapii bądź nie. Sesja psychoterapeutyczna kosztuje średnio 100 zł/60 min (indywidualna), 160 zł/60-90 min (sesja dla pary), 180 zł/60-90 min (sesja rodzinna). Stąd psychoterapia w prywatnym gabinecie często jest nieosiągalna dla wielu osób. Biorąc pod uwagę, że sesje odbywają się zazwyczaj raz w tygodniu, a terapia będzie trwała rok, za psychoterapię indywidualną zapłacimy ok. 4600 zł (policzyłam 46 tygodni, ponieważ z kalendarza należy wyłączyć różne święta i urlop terapeuty oraz nasz). Niezaprzeczalnym plusem korzystania z usług prywatnych jest możliwość wyboru podejścia terapeutycznego oraz samego terapeuty.

Psychoterapia w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia

Jeśli osoba chce podjąć psychoterapię, musi udać się do jednej z wielu Poradni Zdrowia Psychicznego (PZP). We Wrocławiu będą to na przykład: Centrum „Ikar”, Centrum Neuropsychiatrii „Neuromed”, Przychodnia Zdrowia Psychicznego i Leczenia Uzależnień. W takiej placówce należy zarejestrować się do lekarza psychiatry (nie potrzebujemy skierowania), który następnie skieruje (bądź nie) na psychoterapię. Będziemy na nią czekali bliżej nieokreślony czas. Dlaczego? Załóżmy, że w PZP pracuje 1 psychoterapeuta. Prowadzi 15 sesji w tygodniu (choć to sytuacja idealna i raczej rzadko spotykana), czyli dla pacjentów ma 15 godzin. To znaczy, że może tych pacjentów przyjąć tylko 15 i ani jednego więcej. Zakładając, że 15 osób rozpocznie psychoterapię w jednym czasie i najkrótsza z tych terapii będzie trwała rok, to przez rok PZP nie ma ani jednego wolnego miejsca! Oczywiście tak byłoby tylko na początku funkcjonowania PZP, bo później te terminy się rozmijają i oczywiście mamy też więcej terapeutów. Stąd też czasami na terapię będziemy czekać pół roku, czasem rok, czasem dwa lata, a czasem tydzień. Jest to nie do przewidzenia. Spotkałam się z tym, że niektóre placówki mają limity dla jednego pacjenta. To znaczy, że twoja terapia będzie musiała skończyć się po roku, choć ty nie zostałeś jeszcze wyleczony. Jakie są plusy korzystania z NFZ? Masz pewność, że będziesz się spotykał z wykwalifikowanym psychoterapeutą. Narodowy Fundusz Zdrowia nie refundowałby Poradni Zdrowia Psychicznego twojej terapii, gdyby osoba ją prowadząca nie spełniała wymogów określonych w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (zob. TUTAJ, tabela na stronie 5 i 6).

Trzecia droga…

To oczywiście fundacje i stowarzyszenia. Jest to jednak oferta dla osób, które mają możliwość dojechania do dużego miasta bądź mieszkają w nim. Europejski Fundusz Społeczny łoży niemałe sumy na pracę nad rozwojem osobistym i wzrostem poziomu satysfakcji z życia. W związku z tym organizacje pozarządowe organizują wiele projektów, które są skierowane do konkretnej grupy osób (problem uzależnienia, otyłości, jadłowstrętu psychicznego itd.). Minusem jest to, że musimy spełnić określone wymagania, aby znaleźć się w sferze oddziaływań projektowych. Ale nie zniechęcajcie się! Istnieją organizacje pozarządowe, które oferują również stałe usługi i są skierowane dla osób, które potrzebują pomocy w różnych obszarach życia.

Ze swojej strony zachęcam do kontaktu indywidualnego.